1904 Sasun Ayaklanması vs Van İsyanı (1896)

Ermeni milisleri asimetrik harp doktrinini etkin uyguladı ve dağ savaşında esneklik gösterdi; Osmanlı tarafı geleneksel kuşatma-bastırma doktrininden sapmadı ancak sonuç odaklı oldu.

Osmanlı komuta heyeti şehir harbi koşullarına nizamiye ve süvari karışımıyla esnek adapte oldu. İsyancılar ise statik mevzi savunmasında kilitlendi ve manevra inisiyatifini kaybetti.

Osmanlı topçu desteği ve süvari şok unsurları dağ köylerindeki direniş noktalarını çözmekte belirleyici oldu; Ermeni tarafının ateş gücü hafif piyade silahlarıyla sınırlı kaldı ve şok yaratma kapasitesi düşüktü.

Topçu desteği şehir içi direniş noktalarını kısa sürede etkisiz hale getirdi. İsyancıların ateş gücü hafif silahlarla sınırlıydı, şok unsuru oluşturamadı.

Sasun'un dağlık coğrafyası ve yaz sonu-sonbahar koşulları savunan tarafa avantaj sağladı; ancak kış yaklaşımı milislerin geri çekilme ve dağılma sürecini hızlandırdı.

Van'ın engebeli şehir dokusu başlangıçta savunmaya avantaj sağladıysa da, çevre yüksekliklerin Osmanlı kontrolünde olması kuşatmayı kolaylaştırdı.

Osmanlı tarafı kuşatma yığınağını gizlemekte sınırlı başarı gösterdi; Ermeni komiteleri yerel halk içinde çözülerek geri çekilme tekniğini etkin uyguladı ancak bu stratejik kayıbı önleyemedi.

Komiteler ani baskın taktiğiyle başladı; ancak istihbarat sızıntısı baskın etkisini sınırladı. Osmanlı tarafı kuşatma çemberini sessiz konsolide ederek karşı sürpriz sağladı.

Osmanlı yerel ağ üzerinden milis hareketlerini takip ederken, Ermeni tarafı düşman kuvvet yığınağını zamanında okuyamadı ve kuşatma dinamiğine karşı erken manevra geliştiremedi.

Vilayet istihbaratı komite yapılanmalarını kısmen deşifre etmişti. İsyancılar ise Osmanlı kuvvet konsantrasyonlarını ve takviye hızını yanlış hesapladı.

Osmanlı kuvvetleri ağır ve kademeli ilerleyiş sergiledi; Ermeni milisleri ise dağlık arazide hızlı pusu ve geri çekilme manevralarıyla iç hatları kullanarak orantısız direniş gösterdi.

Osmanlı kuvvetleri iç hatlardan yararlanarak takviye birliklerini hızla mevzilendirdi. İsyancı hücreler arası koordinasyon zayıf kaldı; manevra üstünlüğü tek taraflıydı.

Ermeni tarafı ulusal kurtuluş ideolojisi ve toplumsal motivasyonla yüksek moralle savaştı; Osmanlı tarafında Hamidiye unsurlarının motivasyonu yüksek olmakla birlikte düzenli birlik morali standart düzeydeydi.

İsyancı milislerin ideolojik motivasyonu yüksekti; ancak dış destek beklentisi gerçekleşmeyince moral hızla çöktü. Osmanlı birlikleri otorite tesisi misyonunda kararlıydı.

Yıpratma Savaşı — Osmanlı tarafı sistematik kuşatma ve süreli operasyonlarla milis direnişini tüketme stratejisi izledi; Ermeni tarafı ise zaman kazanarak uluslararası müdahale beklentisi içindeydi.

Kuşatma/Meydan Okuma — şehir içi mahalle bazlı kontrol için yürütülen düzensiz harp niteliğindedir.

Osmanlı tarafı bölgeyi askeri yığınakla çevreleyerek dış destek imkanını ortadan kaldırdı; Ermeni komiteleri ise uluslararası diplomatik baskı yoluyla siyasi kazanım hedefledi ve bunda kısmen başarılı oldu.

Osmanlı idaresi önceden istihbarat üstünlüğüyle isyanın yayılmasını engelledi. Ermeni komiteleri ise uluslararası müdahale beklentisini boşa çıkardı; diplomatik kazanım sağlanamadı.

Osmanlı sıklet merkezini Andranik komutasındaki direniş çekirdeğini imha üzerine yığdı ve doğru tespit etti; Ermeni tarafı ise dış müdahale beklentisini siklet merkezi olarak belirledi ancak bu beklenti gerçekleşmedi.

Osmanlı tarafı sıklet merkezini şehir kalesi ve idare binaları çevresinde doğru tespit etti. İsyancılar ise sıkletlerini birden fazla mahalleye dağıtarak etkisini zayıflattı.