Delilik Savaşı (La Guerre Folle) vs Ferrara Savaşı (Tuz Savaşı)

Kraliyet komuta heyeti diplomasi, kuşatma, meydan muharebesi ve deniz blokajı (Norman korsanları) arasında esnekçe geçiş yaparak çok boyutlu bir harekât icra etti. Koalisyon ise statik savunma ve dış müttefiklerin gelişini bekleme doktrinine sıkışıp kaldı.

Ferrara koalisyonu asimetrik esnekliğin zirvesini sergiledi: askeri kayıplar yaşarken diplomatik manevra ile Papa'yı kopararak savaşın eksenini değiştirdi. Venedik ise statik kuşatma doktrinine fazla bağlı kaldı ve siyasi konjonktür değişimine adapte olamadı.

Kraliyet tarla topçusu Saint-Aubin'de İngiliz okçularını ve Alman paralı piyadesini ardı ardına volelerle dağıttı; ateş üstünlüğünün ardından gelen ağır süvari şarjı koalisyon hattını çökertti. Koalisyon ateş gücünü manevrayla koordine edemedi.

Campomorto Muharebesi'nde (21 Ağustos 1482) Roberto Malatesta'nın Napoli kuvvetlerine indirdiği şok darbe Papalık'a geçici üstünlük sağladı. Ancak Malatesta'nın sıtmadan ölümü ateş gücü üstünlüğünün stratejik kazanıma dönüşmesini engelledi.

Saint-Aubin-du-Cormier'in açık ovası, kraliyet topçusunun ve disiplinli süvarisinin tam manevra yapmasına izin verdi; Breton-İngiliz piyade karesi bu arazide ateş üstünlüğüne karşı sabit hedefe dönüştü ve coğrafya kraliyet doktrinine müttefik oldu.

Po Deltası'nın bataklık arazisi başlangıçta Venedik amfibi kuvvetlerine avantaj sağladı; ancak sıtma salgını Lazio cephesinde Roberto Malatesta'yı öldürerek Papalık kazanımlarını çözdü ve doğa Ferrara koalisyonunun gizli müttefiki oldu.

Chateaubriant Antlaşması, kraliyet ordusunun Bretanya'dan çekileceği vaadiyle Breton asilzadelerini saf değiştirmeye ikna eden klasik bir aldatma manevrasıdır. Bu diplomatik baskın, askeri muharebeden önce koalisyonu içeriden çözdü.

Venedik, Visconti veraset hakkını bahane ederek Sanseverino'yu Milano'ya yönlendiren bir oyalama manevrası denedi; ancak Alfonso'nun Milano topraklarını yağmalaması bu hileyi etkisiz kıldı. Ferrara cephesi ise asıl aldatmayı diplomatik düzlemde gerçekleştirdi.

Naiplik, koalisyonun haberleşme ağlarını ve yabancı destek kanallarını yakından izleyerek Lord Scales çıkarmasının kapsamını öngördü ve buna göre Saint-Aubin'de kuvvet topladı. İsyancılar ise kraliyet ordusunun Bretanya'ya intikal hızını ve gerçek mevcudunu küçümsediler.

Venedik taktiksel istihbaratta üstündü ancak Papa'nın stratejik niyet değişimini okuyamadı. Ferrara cephesi, IV. Sixtus'un Venedik'in aşırı güçlenmesinden duyduğu rahatsızlığı erken tespit ederek diplomatik kanalı sömürdü.

La Trémoille, iç hatlar avantajını ustaca kullanarak Guyenne, Parthenay, Nantes ve nihayet Saint-Aubin'i ardışık darbelerle ele geçirdi; bu Napolyon öncesi corps tarzı seri manevralar koalisyonu reaksiyon almaktan alıkoydu. İsyancılar ise dış hatlarda dağınık kaldı.

Venedik iç hatlar avantajını Po Nehri üzerinden kullanarak Adria, Comacchio ve Ficarolo'yu hızla ele geçirdi. Ferrara koalisyonu ise dış hatlarda kalmasına rağmen Alfonso'nun kuzeye intikalini Papalık koridoru sayesinde başarıyla gerçekleştirdi.

Kraliyet ordusu Charles VIII'in meşruiyetiyle motive olurken, Bretanya halkı François II'nin yönetimindeki yolsuzluğa karşı direnç gösterdi ve Nisan 1487'de Breton seferberliği başarısız oldu. Clausewitzçi 'sürtüşme' koalisyonu içeriden çökertti.

Ferrara halkı açlık kuşatması altında çökme noktasına gelmişken Alfonso'nun ikmal kolunun ulaşması moral çarpanını tersine çevirdi. Venedik tarafında ise Papa'nın aforoz tehdidini geri çevirmesi geçici bir irade gösterisi yarattı ancak Sixtus'un taraf değiştirmesi morali kırdı.

İmha Muharebesi — Saint-Aubin-du-Cormier'de koalisyon ordusunun fiziksel olarak yok edilmesi ve liderlerinin esir alınmasıyla feodal direniş tamamen tasfiye edildi.

Kuşatma/Meydan Okuma — Savaş Ferrara surlarının kuşatılması ve Po Deltası stratejik mevzi kontrolü ekseninde şekillendi; imha değil toprak ve prestij hedeflendi.

Anne de Beaujeu, 1485 Bourges Barışı ve 1487 Chateaubriant Antlaşması'yla pek çok Breton asilzadesini muharebe öncesinde saf değiştirmeye ikna ederek Sun Tzu'nun ideali olan 'savaşmadan kazanma' prensibini fiilen uyguladı. Koalisyon karşı ittifakını dağıtacak diplomatik bir kontra-hamle üretemedi.

Ferrara'nın gerçek zaferi muharebe meydanında değil, Lorenzo de' Medici'nin diplomatik ağları ve Papa'yı saf değiştirmeye ikna eden ittifak mühendisliğinde kazanıldı. Venedik kılıçla aldığını masada kaybetti.

Naiplik koalisyonun Schwerpunkt'unu Bretanya'daki Orléans-François II ekseni olarak doğru teşhis etti ve tüm vurucu gücünü 1488 yazında bu eksene yığdı. Koalisyon ise siklet merkezini Paris üzerinde mi yoksa Bretanya savunmasında mı tutacağına karar veremedi ve kuvvetlerini dağıttı.

Venedik için Schwerpunkt Ferrara şehrinin kendisiydi ve kuşatmaya doğru yığınak yapıldı. Ferrara koalisyonu için ise sıklet merkezi diplomatik cephede Papa'yı koparmaktı; askeri değil siyasi Schwerpunkt'u doğru tespit ederek savaşı kazandı.