Meuse-Argonne Taarruzu vs Yüz Gün Taarruzu

AEF erken safhada statik ve esnek olmayan bir doktrin uygularken, Alman elastik müdafaa doktrini son ana kadar etkin biçimde icra edildi.

Müttefikler 1917 hatalarından öğrenerek tank-piyade-topçu-uçak entegrasyonunda dinamik bir birleşik silah doktrini geliştirdi; Alman tarafı ise elastik savunma doktrinine rağmen insan kaynağı tükendiği için adapte olamadı.

2.700 topla yapılan açılış bombardımanı tarihin en büyük topçu yığınaklarındandı; ancak ilk safhada piyade-topçu senkronizasyonu zayıf kaldı.

Önceden hazırlık atışı yapmadan başlatılan "hurricane bombardment" (sürpriz topçu fırtınası), tank dalgaları ve yakın hava desteği senkronize edilerek Alman cephesinde psikolojik çöküş tetiklendi.

Argonne Ormanı'nın sık ağaçlık örtüsü ve Meuse Nehri vadisi savunan Almanlara avantaj sağlarken, sonbahar yağmurları AEF lojistiğini ciddi biçimde sekteye uğratmıştır.

1918 sonbaharının çamurlu arazisi Alman geri çekilmesini yavaşlatırken, Müttefikler tankları ve motorlu birliklerle araziyi avantaja çevirerek doğayı müttefik olarak kullandı.

İtilaf tarafı taarruz başlangıç noktasını gizleme konusunda kısmen başarılı oldu; ancak büyük çaplı yığınak Alman keşfi tarafından önceden tespit edildi.

Amiens'taki 8 Ağustos baskını, tankların gizli intikali, telsiz aldatması ve sahte hareketlerle kusursuz bir operasyonel sürprize dönüştürüldü; Ludendorff bunu "Alman ordusunun kara günü" olarak nitelendirdi.

İtilaf hava keşfi ve sinyal istihbaratı üstünlüğüne karşılık Almanlar yerel arazi hakimiyetini koruyarak kısmi denge kurmuştur.

Müttefiklerin sinyal kırma, hava keşfi ve esir sorgulama üstünlüğü; Alman OHL'sinin Amiens taarruzunu tahmin edememesiyle doruğa ulaştı.

AEF'in kütlesel taarruzu manevra hızından yoksun, frontal ve cebri nitelikteydi; Almanlar iç hatlardan yararlanarak ihtiyatlarını noktasal müdafaaya kaydırabildi.

Müttefikler iç hatlar avantajını kullanmasa da farklı sektörlerden ardışık taarruzlarla (Amiens, Albert, St. Mihiel, Meuse-Argonne) Alman ihtiyatlarını sürekli yer değiştirmeye zorlayarak operasyonel tempoyu ele geçirdi.

AEF'in taze morali ve zafer beklentisi, Alman birliklerinin Hindenburg Hattı çöküşü sonrası yaşadığı stratejik umutsuzluğa karşı belirleyici psikolojik üstünlük sağladı.

AEF'in taze morali ve zafer yakınlığı duygusu Müttefiklere muazzam itki sağlarken; Alman birliklerinde teslim olma oranlarındaki patlama ve donanmadaki Kiel isyanı Clausewitzçi "sürtüşmenin" en yıkıcı örneğini sergiledi.

Yıpratma Savaşı — Derinlikli Alman müdafaa hatlarına karşı sürekli baskı ve insan-malzeme yıpratma harekatı uygulanmıştır.

İmha Muharebesi — Foch'un "Tout le monde à la bataille!" emriyle Alman ordusunun toptan yok edilmesi ve teslimiyeti hedeflendi.

İtilaf kuvvetleri stratejik kuşatmayı diplomatik baskı ve abluka ile tamamlamıştır; muharebe sahnesi yalnızca süreci hızlandıran bir baskı unsuru olmuştur.

Müttefikler İngiliz deniz ablukasıyla Almanya'yı muharebe öncesinde ekonomik ve psikolojik olarak yıpratmıştı; bu sessiz savaş, cephedeki tüm zaferlerden daha belirleyici oldu.

Pershing siklet merkezini Sedan demiryolu kavşağına yöneltti; Alman komuta heyeti Schwerpunkt'ı Kriemhilde Stellung'da tutmaya çalışsa da derinlikten yoksundu.

Müttefiklerin Schwerpunkt'ı Hindenburg Hattı'nın St. Quentin Kanalı sektörüydü ve doğru tespit edildi; Alman komutası ise sıklet merkezini koruyacak ihtiyatları Bahar Taarruzu'nda zaten tüketmişti.