Saint Sabas Savaşı vs Lombardiya Savaşları - Birinci Sefer (1423-1426)

Ceneviz, deniz yenilgisi sonrası kara çekilme ve Tyr'e sığınma ile esneklik gösterdi ancak yeniden toparlanamadı. Venedik, başarısız kuşatmalarda dahi sebat etti ve 1267'deki karşı saldırı ile stratejik esnekliğini kanıtladı.

Savaş boyunca her iki taraf da statik meydan muharebesi yerine, esnek kuşatma ve karşı kuşatma taktikleri uyguladı. Venedik donanmasının nehirlerdeki hareket kabiliyeti ve kara ordusuyla koordinasyonu, dönemine göre yenilikçi bir asimetrik esneklik gösterdi. Milan ise diplomasi silahını kullanarak hızla yeni müttefikler bulmaya çalıştı.

Venedik gemileri, kuşatma motorlarıyla liman tesislerini döverek Ceneviz mevzilerini sarstı. Deniz topçusunun koordineli kullanımı, Ceneviz savunmasını parçaladı. Ceneviz'in 50-60 ballistası etkili olsa da, deniz hareketliliğine karşılık veremedi.

Venedik'in Brescia kuşatmasında yoğun topçu kullanımı, dönemin standartlarına göre şok etkisi yaratarak şehrin direncini kırdı. Bu, surların aşılabilir olduğunu göstererek psikolojik üstünlük sağladı. Milan ordusunda ise ağır süvari geleneği güçlü olsa da, ateş gücü karşısında etkisiz kaldı.

Acre'nin coğrafi yapısı: Dar liman girişi ve kıyı tahkimatı, denizden taarruzu zorlaştırdı. Venedik, liman zincirini kırarak bu engeli aştı. Hospitaller kompleksinin Ceneviz mahallesine yakınlığı, erzak akışı sağladı ancak nihayetinde yeterli olmadı.

Kuzey İtalya'nın nehirleri ve kanalları, Venedik donanmasına lojistik ve taktik avantaj sağlarken, dağlık bölgeler süvari manevralarını sınırladı. Kış ayları sefer mevsimini kısaltıyor, ancak Venedik Po Nehri üzerinden kış aylarında da ikmal yapabildi. Arazi, genellikle savunmadaki tarafa avantaj sağladı.

Venedik, Pisa ile ittifakı ve feodal manipülasyonları bir nevi aldatma olarak kullandı; Ceneviz, müttefiklerinin sadakatini koruyamadı. Askeri anlamda hile sınırlı kaldı, savaş daha çok konvansiyonel deniz çatışmaları şeklinde yürüdü.

Visconti, Forlì'deki iç karışıklığı kullanarak ve Floransa'yı iç savaşla tehdit ederek aldatma stratejisi güttü; ancak Venedik ile ittifakı öngöremedi. Carmagnola'nın taraf değiştirmesi, Venedik için en büyük harp hilesi oldu; Milan'ın savunma planlarını ele geçirdi. Ayrıca Papa'nın arabuluculuğuyla barış, Venedik'in kazancını meşrulaştırdı.

Venedik, Ceneviz'in ikmal hatlarını ve Philip of Montfort'un hareketlerini önceden tespit ederek buna göre konumlandı. Ceneviz ise Venedik'in diplomatik ittifaklarını ve İbelin'lerin saf değiştirmesini zamanında fark edemedi.

Visconti başlangıçta rakiplerinin iç işlerini çok iyi tanıyordu; Forlì isyanını kışkırtarak avantaj elde etti. Ancak Venedik, Carmagnola sayesinde Milan'ın askeri kapasitesi hakkında doğru bilgiye ulaştı ve Brescia'nın direncini kırabileceğini anladı.

Ceneviz, Philip of Montfort'un kara kuvvetiyle deniz taarruzunu birleştirme planında gecikme yaşadı. Venedik ise liman zincirini kırıp içeri sızdıktan sonra hızlı bir kontraatakla Ceneviz donanmasını etkisiz hale getirdi. İç hat avantajı Venedik'te kaldı.

Milan, iç hatlar avantajıyla birliklerini Toskana ve Romagna arasında hızla kaydırabilme potansiyeline sahipti ancak bunu etkin kullanamadı. Venedik ise deniz yolunu kullanarak birliklerini Po Vadisi boyunca süratle intikal ettirdi ve Padova'ya kadar ilerledi. Carmagnola'nın Brescia'yı hızlıca kuşatması manevra üstünlüğü sağladı.

Cenevizli arbaletçilerin kontrollü disiplini ve Philip'in kararlılığı güçlü bir direnç sağladı ancak Venedik'in aralıksız deniz üstünlüğü ve müttefiklerin saf değiştirmesi Ceneviz moralini çökertti. Liderlik karizması ve zafer inancı Venedik'te daha baskındı.

Carmagnola gibi ünlü bir condottieronun Venedik saflarına katılması, Milan cephesinde moral bozukluğu yarattı. Buna karşılık, Visconti'nin ordusunda sürekli taraf değiştiren komutanlar, birlikler arasında güvensizlik oluşturdu. Venedik tarafında ise Floransa ile ittifak ve Papa'nın tarafsızlığı moral üstünlük sağladı.

Yıpratma Savaşı

Yıpratma Savaşı — bu sefer, tek bir meydan muharebesinden ziyade, bir dizi kuşatma, baskın ve karşılıklı yıpratma harekâtıyla karakterize edildi. Her iki taraf da ekonomik kaynaklarını ve condottieri ordularını tüketmeye yönelik strateji izledi; nihai sonuç diplomatik çözüm oldu.

Venedik, Pisa ile askeri ittifak kurarak Ceneviz'in erken başarılarını nötralize etti. Bunun yanı sıra, Kudüs Krallığı'nın feodal yasalarını manipüle ederek soyluların desteğini kazandı ve savaşmadan stratejik üstünlük elde etti.

Venedik, savaş başlamadan önce Milan'ı diplomatik olarak yalnızlaştırmaya çalıştı; Papa'yı Visconti'den Forlì ve Imola'yı almaya ikna etti. Ayrıca Carmagnola'nın taraf değiştirmesi, savaşmadan önemli bir kazanım sağladı. Visconti ise Forlì verasetiyle başlangıçta kurnazca kazanç elde etse de, geniş çaplı ittifak kuramadı.

Schwerpunkt belirleme: Venedik, asıl vurucu gücü (deniz kuvvetleri) ile Ceneviz'in Acre'deki direniş merkezine (Saint Sabas bölgesi) doğrudan taarruz etti. Ceneviz ise sikleti hem denize hem karaya bölerek zayıflattı.

Milan'ın siklet merkezi, Visconti'nin kişisel liderliği ve condottieri ordusuydu; ancak bu unsurlar sadakatsizlik nedeniyle zayıftı. Venedik-Floransa ittifakı ise siklet merkezini Brescia'nın ele geçirilmesi olarak belirledi ve tüm kaynakları buraya yönlendirdi, bu da operatif başarıyı getirdi.