Sovyet-Afgan Savaşı vs Kamboçya-Vietnam Savaşı

Sovyet doktrini NATO tarzı büyük zırhlı muharebe için tasarlanmıştı ve gerilla savaşı ortamına adaptasyonu 1984'e kadar gecikti; Mücahitler ise hücre yapısı ve merkeziyetsiz komutayla maksimum esneklik sergiledi.

Vietnam, Sovyet konvansiyonel savaş doktrini + Vietnamlı gerilla öğretim sentezini uygulamış, dinamik savunmaya adapte olmuştur. Kızıl Kmer ise kapalı rejim doktrini nedeniyle esneklik yoktur; Vietnam %29 puan üstündedir.

Sovyet topçusu, BM-21 Grad çoklu roketatarları ve Mi-24 helikopterleri başlangıçta ezici şok etkisi yarattı; ancak 1986 sonrası Stinger füzeleri hava üstünlüğünü kırınca ateş gücü-manevra senkronizasyonu çöktü.

Vietnam, T-54 tank blokları (200+ tank), BM-21 roketli araç bataryaları (50+), hava bombardımanı (MiG-17/21) ve helikopter asker indirme operasyonlarını koordineli kullanmıştır. Kızıl Kmer ise Çin Type 59 tankları (50+ adet) ve çizgi tüfeklerine sınırlı kalmış; Vietnam %14 puan üstündedir.

Hindukuş dağları, Pançşir Vadisi ve Horasan platoları Mücahitlere doğal kale sağladı; sert kış koşulları ve 4.000 metre rakım Sovyet zırhlı birliklerini operasyonel felç etti.

Kamboçya'nın yüksek nemli tropik iklimi, yağış mevsimi (Mayıs-Ekim) ve Tonle Sap gölün su seviyeleri Vietnam'ın amfibi harekâtını desteklemiştir. Kızıl Kmer ise Tayland sınırındaki sarp arazi ve Dangrek Dağları'ndan yararlansa da, denetim alanı kısıtlı kalmıştır; Vietnam %22 puan üstündedir.

Mücahitler pusular, sahte kamp kurma, gece baskınları ve köylü kılığında istihbarat sızması gibi asimetrik aldatma taktikleriyle üstün oldu; Sovyet Spetsnaz operasyonları taktik başarılar elde etse de stratejik sonuç üretemedi.

Vietnam, sınır uyuşmazlıklarını kademeli işgale dönüştürmüş (Aralık 21-25 arasındaki tırmama taktikleri), Heng Samrin grubunun kuklası liderleri ileri sürüp meşruluğu sağlamıştır. Kızıl Kmer ise Tayland üssünde izole olup, dezenformasyon yeteneği kısıtlıdır; Vietnam %25 puan üstündedir.

Mücahitler yerel halk bilgi ağı ve ISI-CIA desteğiyle Sovyet hareketlerini önceden tespit etti; Sovyetler ise kabileler arası karmaşık sosyal dokuyu asla çözemedi ve stratejik körlük yaşadı.

Vietnam, Sovyet uydu istihbaratı ve arazi bilgisinden yararlanmış, KGB ile işbirliği sağlamıştır. Kızıl Kmer ise Tayland/Çin kaynağı bilgiye bağımlı olup, merkezi arşiv ve istihbarat kurumu zayıftır; Vietnam %27 puan üstündedir.

Sovyetler Salang tüneli ve sınırlı karayolu ağı üzerinden ağır mekanize intikal yaparken iç hat avantajını kaybetti; Mücahitler dağ geçitlerinde küçük gruplar halinde yüksek hızlı taktik manevralarla üstünlük kurdu.

Vietnam, güney İndoçin'deki iç hatlar ağında (Kuzey-Güney koridor, Mekong rotalı lojistik) hızlı birlik intikal sağlamıştır. Kızıl Kmer'in Tayland sınırına sıkışması dış hatlar dezavantajı oluşturmuş; Vietnam %22 puan avantajlıdır.

Mücahit tarafında cihat ideolojisi ve vatan savunması moral çarpanı oluşturdu; Sovyet askerleri ise anlamsız bir savaşta çaresizlik, uyuşturucu bağımlılığı ve Clausewitzyen 'sürtüşme' ile çöktü.

Vietnam, 1975 zaferinin mirası ve sosyalist ülke statüsü ile moral yüksekliği sağlamıştır. Kızıl Kmer ise 1975-1978 arası soykırım izolasyonu ve Tayland mülteci kamplarında zaman israf nedeniyle morale zarar görmüştür; Vietnam %14 puan üstündedir.

Yıpratma Savaşı — Mücahitler klasik meydan muharebesinden kaçınarak Sovyet iradesini uzun vadede kırma stratejisi uyguladı.

Yıpratma Savaşı — Vietnam, Kızıl Kmer kalıntılarının uzun vadeli eleme ve attrition stratejisini uygulamıştır. Hızlı askeri zafer (1979) sonrasında 11 yıl gerilla basıncını absorbe etmek ihtiyacı stratejisini belirli etmiştir.

Mücahitler doğrudan imha yerine yıpratma ve ikmal hatlarını koparma stratejisiyle düşmanı siyasi-ekonomik çöküşe sürükleyerek Sun Tzu doktrinini uyguladı; Sovyetler ise hızlı pasifikasyon hayalini gerçekleştiremedi.

Victory Without Fighting: Vietnam attempted psychological collapse via targeting the regime's legitimacy (installation of Heng Samrin quisling state), but this backfired diplomatically—international recognition of the Vietnam-backed government remained contested until 1991. Khmer Rouge deployed non-combat political warfare: securing UN seat, building coalition partnerships, and leveraging Cold War ideology to attract US-Chinese patronage without conventional forces. Neither side achieved victory without fighting; both required sustained military operations over 11 years, making this conflict a decisive failure of non-kinetic strategy for both belligerents.

Sovyetler Schwerpunkt'ı Kabil ve stratejik şehirlere odakladı, fakat gerçek direniş merkezi olan kırsalı ele geçiremedi; Mücahitler ise Sovyet ikmal hatları ve helikopter üslerini hedef alarak doğru sıklet merkezini buldu.

Vietnam'ın Schwerpunkt, Phnom Penh'in ele geçirilmesi (Mekong köprü noktaları ve Pencak kapısından giriş) olmuştur ve başarıyla elde edilmiştir. Kızıl Kmer ise merkez korunması başarısızlığından sonra Tayland sınırına çekilmiş, sıklet merkezi kaybetmiştir; Vietnam %31 puan avantajlıdır.