Sovyetlerin Sincan İstilası (1934) vs İkinci Çin-Japon Savaşı

Sovyet komutası hava-kara-zırh kombine doktrinini sahada esnek uygularken Hui tarafı klasik süvari kuşatma doktrininde sabit kalmıştır.

Çin, Mao'nun gerilla doktrini ile Çan Kay Şek'in konvansiyonel savunmasını eş zamanlı uygulayarak asimetrik esneklik sergiledi; Japonya ise Meiji dönemi imha doktrinine bağlı kalarak doktrin körlüğü yaşadı.

R-5 bombardıman uçaklarının senkronize ateş desteği ve iprit kullanımı, süvari yığınağı üzerinde ani şok etkisi yaratarak hat bütünlüğünü çözmüştür.

Japon donanma havacılığı ve 150mm Tip 96 topçu, Şanghay ve Wuhan muharebelerinde psikolojik çöküş yarattı; kimyasal silah kullanımı (Midori, Aka, Kii kod adlı gazlar) şok etkisini artırsa da stratejik sonuca dönüştürülemedi.

Sert kış, Hui süvarisinin manevra avantajını kısıtlarken Sovyet motorize ve hava unsurları Tanrı Dağları koridorlarını etkin kullanmıştır.

Çin'in dağlık iç bölgeleri, muson yağmurları ve Sarı Nehir'in kasıtlı taşırılması Japon mekanize birliklerinin manevrasını felç etti; arazi Çinli savunucuların en büyük müttefiki oldu.

Sovyet birlikleri 'Altay Gönüllüleri' örtüsü altında Beyaz Rus üniformasıyla geçiş yaparak uluslararası diplomatik gerilimi maskeledi.

Japonya Marco Polo Köprüsü Olayı'nı bir casus belli olarak üretti; ancak Çin tarafı da Sarı Nehir'i taşırma ve yakılmış toprak taktiklerini başarıyla uyguladı. Stratejik aldatmada her iki taraf da kısmi başarı gösterdi.

OGPU'nun bölgedeki ağları Hui kuvvet hareketlerini önceden tespit ederken, Ma Zhongying Sovyet müdahale ölçeğini geç fark etmiştir.

Japonya başlangıçta Çin siyasi yapısını iyi çözümlemişti fakat Çin halkının direniş kapasitesini ve Mao'nun gerilla doktrininin etkinliğini hafife aldı; bu stratejik istihbarat yanılgısı savaşın kaderini belirledi.

Sovyet Altay Gönüllü Ordusu iç hatlardan hızlı intikalle Urumçi'yi kurtardı; Hui kuvvetleri dış hatlarda parçalanıp güney Tarım havzasına sıkıştırıldı.

Japon Kantō Ordusu iç hatlar avantajıyla Kuzey Çin'de hızlı manevralar yaptı; ancak 1940 sonrası dış hatlara yayıldıkça manevra kabiliyetini yitirdi ve statik işgal kuvvetine dönüştü.

Hui süvarisinin cihat motivasyonu yüksekti; ancak kimyasal saldırı ve hava bombardımanı Clausewitz'in 'sürtüşme' dediği psikolojik çöküşü tetikledi.

Nanjing Katliamı (1937) Çin halkında dirilticı bir intikam iradesi yarattı; Japon tarafında ise 'Büyük Doğu Asya Ortak Refah Küresi' ideolojisi bir süre moral sağladıysa da uzayan savaş birlik morallerini aşındırdı.

İmha Muharebesi — Sovyetler 36. Tümen'in muharebe gücünü bozguna uğratıp siyasi varlığını tasfiye etmeyi hedeflemiştir.

Yıpratma Savaşı — Çin, Japon kuvvetlerini sekiz yıl boyunca uzun vadeli yıpratma yoluyla tüketti; belirleyici imha muharebeleri yerine geniş coğrafyada sürekli baskı uygulandı.

Sovyetler, Sheng Shicai'yi siyasi bağımlılığa çekerek muharebeden önce yönetim aygıtını ele geçirmiş ve meşruiyet zeminini kurmuştur.

Japonya Çin'i 'üç ay içinde dize getirme' planıyla girdi ancak stratejik zafer elde edemedi; Çan Kay Şek ise savaşmadan kazanmak yerine yıpratarak tüketme yolunu seçti ve Japon iradesini uluslararası kuşatma yoluyla kırdı.

Sovyetler Schwerpunkt'u Urumçi-Dawan Cheng hattına yığarken, Ma Zhongying kuvvetini Urumçi kuşatmasında dağıtık tuttu; bu, Sovyet yumruğunu karşılayamamasına yol açtı.

Japonya'nın Schwerpunkt'ı başlangıçta Pekin-Tianjin hattıyken sonradan Wuhan'a kaydı; Çin ise Çongking'i siyasi-askeri sıklet merkezi olarak korumayı başardı. Japonya birden fazla sıklet merkezi tanımlayarak kuvvet dağıtımı hatasına düştü.