Yorktown Kuşatması
28 Eylül - 19 Ekim 1781
- Savaş Ölçeği
- Kuşatma
- Galip
- Kıta Ordusu ve Fransız Sefer Kuvvetleri
- Taraflar
Kıta Ordusu ve Fransız Sefer Kuvvetleri
Amerika Birleşik DevletleriAmerikalı / FransızBüyük Britanya Ordusu
BritanyaBritanyalı
Karşılaştırmalı Analiz
Kimin kazandığını değil, nasıl kazandığını veriler üzerinden karşılaştırın: Güç dengesi, zayiat, envanter, operasyonel kapasite ve askeri bakış açısı...
28 Eylül - 19 Ekim 1781
Kıta Ordusu ve Fransız Sefer Kuvvetleri
Büyük Britanya Ordusu
19 Eylül 1777 - 7 Ekim 1777
Kıta Ordusu
Britanya Ordusu
Kıta Ordusu ve Fransız Sefer Kuvvetleri
Kıta Ordusu
| Yorktown Kuşatması | Saratoga Muharebeleri | |
|---|---|---|
| Topçu / Kuşatma | Kıta Ordusu ve Fransız Sefer Kuvvetleri — Büyük Britanya Ordusu
| Kıta Ordusu — Britanya Ordusu — |
| Diğer | Kıta Ordusu ve Fransız Sefer Kuvvetleri
Büyük Britanya Ordusu
| Kıta Ordusu
Britanya Ordusu
|
İngilizler statik bir savunma doktrinine bağlı kalırken, Müttefikler kuşatma mühendisliğini (hendek ağları, koşut hatlar) dinamik bir şekilde uygulayarak takvim baskısı altında bile inisiyatifi elden bırakmamıştır.
Arnold, statik savunma yerine hareketli savunma ve karşı saldırıları tercih ederek asimetrik bir çözüm üretti; Burgoyne ise orman şartlarında hat taktiğinde ısrar ederek kaybetti.
Fransız ağır toplarının Yorktown'ı günlerce bombalaması, İngiliz tahkimatlarını yerle bir ederek psikolojik çöküş yaratmış; Redoubt No. 9 ve 10'a yapılan süngü hücumları şok etkisiyle savunmayı kırmıştır.
İlk muharebede Burgoyne topçu ateşiyle taktiksel başarı kazansa da ikinci muharebede Morgan'ın tüfekçilerinin hedefli ateşi İngiliz karargahını felç etti.
Yorktown'ın coğrafi konumu, yarımada üzerinde sıkışmaya neden olmuş; sonbahar yağmurları kuşatma hendeklerinde çalışan İngiliz birliklerini zayıflatırken, Müttefik topçusunun menzil avantajını artırmıştır.
Ormanlık arazi hantal İngiliz hat taktiklerini etkisizleştirdi; Amerikalılar sık ağaçlıkları siper gibi kullanarak düşman topçusunu işlevsiz bıraktı.
Washington'un sahte mektuplarla New York saldırısı hilesi, İngiliz yüksek komutasını tamamen yanıltmış; de Grasse'nin Batı Hint Adaları'ndan ani çıkışı bir harekât baskını yaratarak İngiliz donanmasını hazırlıksız yakalamıştır.
Burgoyne'un Howe ve St. Leger ile eşgüdümlü çevirme planı, istihbarat ve lojistik yetersizlik nedeniyle boşa düştü; Arnold agresif karşı taarruzlarıyla inisiyatifi ele aldı.
Müttefikler, de Grasse'in Chesapeake'e yöneleceğini önceden bilerek lojistik ve stratejik üstünlük sağlarken; İngilizler, Müttefik kuvvetlerin güneye yürüttüğü harekâttan haberdar olmamıştır.
Morgan'ın tüfekçileri, İngiliz subaylarını hedef alarak komuta-kontrolü çökertti; Arnold, İngiliz manevralarını önceden okuyarak taktiksel üstünlük kazandı.
Müttefik ordusu, Rhode Island'dan Virginia'ya hızlı bir yürüyüşle intikal ederek Cornwallis'i gafil avlamış; Fransız donanmasının Chesapeake'deki varlığı, İngilizlerin deniz manevrasını felç ederek iç hat avantajını müttefiklere vermiştir.
Arnold, Bemis Tepeleri'ndeki sol kanadı hızla takviye ederek İngiliz kuşatma girişimini boşa çıkardı; Burgoyne ise ağır ekipmanı nedeniyle ormanlık arazide yavaş kaldı.
İngiliz askerlerinin uzun süren kuşatma boyunca erzak ve cephane kıtlığı çekmesi, firarları artırmış; buna karşın Müttefik kuvvetlerdeki Fransız askeri disiplini ve bağımsızlık ideali moral üstünlüğü sağlamıştır.
Jane McCrea katliamının yarattığı öfke ile milis akını artarken İngiliz tarafında Kızılderililerin firarı ve lojistik sıkıntılar moral çöküntüsü oluşturdu.
Kuşatma/Meydan Okuma
Yıpratma Savaşı
Washington'un dezenformasyon kampanyası, Clinton'ı New York'u savunmaya zorlayarak Cornwallis'i izole etmiş; bu stratejik aldatma, muharebe başlamadan İngilizlerin kuvvetlerini bölmüştür.
Fransa'nın savaşa girmesi zaten bir olasılıktı ancak Saratoga zaferi, Fransız desteğini resmileştirerek Britanya'yı diplomatik çevrelenmeye sürükledi.
Müttefik komuta heyeti, siklet merkezini doğru tespit ederek Cornwallis'in dış savunma hatlarına (özellikle Redoubt No. 9 ve 10) yoğunlaşmış; İngilizler ise deniz bağlantısını korumaya odaklanırken kara cephesini ihmal etmiştir.
Burgoyne, Bemis Tepeleri'ni ele geçirmeyi başaramayarak darbe noktasını ıskaladı; Arnold ise İngiliz kanadına ağırlık vererek direnci kırdı.