Qi Veraset Savaşı vs Asur-Babil Savaşı (MÖ 700 Babil Seferi)

Song ordusu, klasik Çin harp doktrinine uygun olarak katı formasyonlar ve savaş arabaları kullandı; ancak değişen koşullara (Wukui'nin ölümü, Lu'nun çekilmesi) hızla adapte olarak planlarını güncelledi. Rakip kardeşler ise tepkisel ve esneklikten yoksun kaldı.

Asur ordusu, hem meydan savaşına hem de bataklık araziye uyum sağlayacak esneklikteydi. Babil ise statik bir direniş sergiledi ve değişen koşullara asimetrik bir yanıt veremedi.

Yan Muharebesi'nde Song ordusunun savaş arabaları ve disiplinli piyade hücumu, rakip kardeşlerin düzensiz kuvvetlerine karşı ezici bir şok etkisi yarattı. Ateş gücü (o dönem için okçu birlikleri) manevrayla iyi koordine edildi.

Asur ordusunun savaş arabaları ve ağır piyadeleri koordineli şok taarruzlarıyla Babil hatlarını dağıttı. Asur topçusu yoktu, ancak okçu birliklerinin yoğun ateşi ve disiplinli piyade hücumları psikolojik çöküşe yol açtı.

Yan Muharebesi'nin yapıldığı arazi, Song ordusunun disiplinli formasyonlarına uygun açık bir alandı. Mevsim koşulları (ilkbahar başlangıcı) harekatı kolaylaştırdı. Qi içindeki karışıklık ise 'gök' faktörü olarak değerlendirilebilir; bu, Zhao'nun lehine bir fırsat penceresi yarattı.

Babil'in düz ve bataklık arazisi, Asur'un ağır savaş makineleri için uygun bir zemin oluşturdu. Mevsimsel faktörler taarruz zamanlamasını etkiledi; bataklıklar Kalde direnişçilerine geçici sığınak sağladıysa da Asur'un kararlı takibiyle avantaj kaybedildi.

Belirgin bir harp hilesi kaydı yoktur; ancak Zhao'nun taraf değiştiren Qi halkını kullanması bir tür stratejik aldatma olarak yorumlanabilir. Asıl istihbarat üstünlüğü, rakip kardeşlerin zafiyetlerini bilmekten geldi.

Asur, Bel-ibni'yi azledip yerine oğlunu atayarak bir oldubitti ile siyasi üstünlük sağladı ve düşmanın müttefiklerini etkisizleştirdi. Babil tarafı ise aldatma veya istihbarat üstünlüğü elde edemedi.

Zhao ve Song, Qi'deki siyasi durumu yakından takip ederek rakip kardeşlerin zayıflıklarını öğrendi. Buna karşılık, rakip kardeşler, Zhao'nun niyetleri ve Song'un askeri kapasitesi hakkında yeterli bilgiye sahip değildi.

Asur, casusluk faaliyetleri sayesinde düşman liderlerini hedef aldı; Marduk-apla-iddina'yı takip ederek etkisizleştirdi. Babil ise Asur'un iç siyaseti ve harekat planları hakkında sınırlı bilgiye sahipti.

Dük Xiang, kuvvetlerini Qi içine hızla sevk ederek iç hat avantajını ele geçirdi. Rakip kardeşler ise Wukui'nin ölümünden sonra birliklerini toparlamakta ve etkili bir karşı manevra yapmakta geç kaldı.

Asur ordusu, merkezi konumunu kullanarak hızlı bir şekilde Babil'in kuzeyine intikal etti ve iç hatlar üzerinden birden fazla hedefe süratle taarruz edebildi. Babil güçleri ise parçalı yapıları nedeniyle birlikleri bir noktada toplamakta gecikti ve dış hatlarda sıkıştı.

Zhao'nun meşruiyeti ve Song'un prestiji, müttefik kuvvetlere yüksek moral verdi. Rakip kardeşler ise halk desteğinden yoksun oldukları ve kendi aralarında güvensizlik yaşadıkları için psikolojik olarak çökmeye açıktı; bu, Clausewitz'in 'sürtüşme' kavramına örnek teşkil eder.

Asur askerleri, kralın doğrudan komutası ve önceki zaferlerin getirdiği özgüvenle yüksek morale sahipti. Babil'de ise bağımsızlık arzusu morali yükseltse de, sürekli geri çekilme ve liderlerinin kaçışı sürtüşmeyi artırdı ve direnci kırdı.

İmha Muharebesi

Yıpratma Savaşı

Prens Zhao, Dük Xiang'ın diplomatik baskısı ve meşruiyet iddiasını kullanarak, rakip kardeşlerin müttefiki Lu'nun çekilmesini sağladı. Ayrıca Qi halkının Wukui'yi devirmesi, savaşmadan kazanmanın en açık örneğidir.

Asur, Babil'deki siyasi liderliği değiştirme (Bel-ibni'yi görevden alıp kendi oğlunu atama) ve Elam ittifakını bozma çabalarıyla savaşmadan kontrol sağlamaya çalıştı. Marduk-apla-iddina'nın kaçışı ve sürgüne zorlanması psikolojik bir zaferdi.

Zhao'nun Schwerpunkt'ı, rakip kardeşleri tek bir meydan muharebesinde imha ederek savaşı bitirmekti ve bu doğru tespit edildi. Rakip kardeşler ise sıklet merkezini dağınık siyasi entrikalara kaydırarak askeri odaklanmayı kaybetti.

Asur Komuta Heyeti, Babil direnişinin ana merkezini doğru tespit ederek Marduk-apla-iddina'nın liderliğindeki Kalde aşiretleri ve onların Elam bağlantısını hedef aldı. Babil tarafı ise direniş merkezini Asur'un politik kontrol noktalarına yönlendirmekte başarısız oldu.